Η Συνάντηση Ασφαλιστών & Αντασφαλιστών στην Ύδρα δεν πραγματοποιήθηκε ούτε και φέτος λόγω της πανδημίας. Η ΕΑΕΕ, ωστόσο, επέλεξε να πραγματοποιήσει μία διαδικτυακή εκδήλωση, θέλοντας να κρατήσει την επαφή με όσους όλα αυτά τα χρόνια συμμετέχουν στη Συνάντηση. Θέμα της “Πανδημία έναντι άλλων συστημικών κινδύνων. Ο ρόλος της ασφάλισης”.

Με την ευχή η επόμενη διοργάνωση να γίνει με φυσική παρουσία ο Πρόεδρος της ΕΑΕΕ, κ. Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου, υποδέχτηκε στην Ύδρα τους κ.κ.Thilo Herrmannsdörfer, Market Head P&C Greece, Cyprus, Malta, Turkey στη Swiss Re, και Olav Jones, Deputy Director General, Director Economics & Finance στην Insurance Europe. Διαδικτυακά βρέθηκε κοντά τους και ο κ. Andreas Voßberg, Senior Underwriter, Central, Eastern & Southern Europe στη Munich Re.

Οι διακεκριμένοι ομιλητές αντάλλαξαν απόψεις για το τι σημαίνει «συστημικός» κίνδυνος, ποιοι είναι οι συστημικοί κίνδυνοι για την ασφαλιστική αγορά, ποια είναι τα χαρακτηριστικά τους, πόσο ασφαλίσιμοι είναι.

Σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν, οι σημαντικότεροι συστημικοί κίνδυνοι, που αντιμετωπίζει σήμερα ο ταχύτατα μεταβαλλόμενος κόσμος μας, είναι η πανδημία, οι φυσικές καταστροφές και οι κυβερνοκίνδυνοι.

Αν και κάθε 100 χρόνια εμφανίζεται μία πανδημία, άρα σε θεωρητικό τουλάχιστον επίπεδο, την περιμέναμε, αποδειχθήκαμε ανέτοιμοι να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τις συνέπειές της, όχι μόνο ως κοινωνία-πολιτεία, αλλά και ως ασφαλιστική αγορά. Το κατά πόσο μπορεί να ασφαλιστεί η πανδημία, ειδικά οι οικονομικές πτυχές της, που ήδη έχουν φτάσει τα €12 τρις, είναι ένα θέμα που εξακολουθεί να συζητείται έντονα. Πιο πρόσφατα, το λεγόμενο “long covid” επίσης έχει μπει στο κέντρο της συζήτησης, καθώς αναμένεται να επηρεάσει τον κλάδο ασφάλισης υγείας.

Οι κυβερνοκίνδυνοι μπορεί να είναι σχετικά καινούργιοι, αλλά όσο αυξάνει η ψηφιοποίηση θα μεγαλώνουν και θα αυξάνονται σε συχνότητα και θα μας απασχολούν όλο και περισσότερο.

Οι κίνδυνοι από φυσικές καταστροφές, από την άλλη, ίσως να είναι πιο …γνώριμοι. Παρόλα αυτά το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού παραμένει ανασφάλιστο, τη στιγμή που η ένταση της κλιματικής κρίσης αναμένεται να οδηγήσει (ή μάλλον το βλέπουμε ήδη να συμβαίνει) σε αύξηση και του αριθμού και της συχνότητας των ακραίων φαινομένων. Μια τέτοια στιγμή κυβερνήσεις όπως η ελληνική αντί να αναζητούν συμπράξεις επιδίδονται σε έναν άκρατο κρατισμό.

Η ανάγκη να υπάρξει στενή συνεργασία και συμπράξεις μεταξύ κυβερνήσεων και ασφαλιστικής αγοράς, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι παραπάνω κίνδυνοι τονίστηκε από όλους ανεξαιρέτως τους ομιλητές. «Η ασφαλιστική αγορά μπορεί να καλύψει κάποιες ανάγκες, κάποιες άλλες όμως όχι», ειπώθηκε χαρακτηριστικά.

Η συνεργασία αυτή, μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, δεν έγκειται μόνο στο να μοιραστούν το κόστος των ζημιών, όπως γίνεται για παράδειγμα με τα ταμεία για την ασφάλιση σεισμού (βλ. Τουρκία, Ρουμανία). Τα διάφορα προληπτικά μέτρα που μπορούν να πάρουν οι κυβερνήσεις για την αντιμετώπιση, π.χ. των πλημμυρών, μπορούν να κάνουν κάποιο κίνδυνο ασφαλίσιμο, όπως αποδεικνύει και η εμπειρία της Γερμανίας.

Βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι κ.κ. Herrmannsdörfer, Jones και Voßberg προέρχονται από τρεις χώρες (Ελβετία, Ηνωμένο Βασίλειο και Γερμανία, αντίστοιχα), αρκετά ανεπτυγμένες ασφαλιστικά. Τα κράτη τους φροντίζουν για την αποκατάσταση των υποδομών. Μέχρι εκεί. Οι πολίτες θα πρέπει οι ίδιοι να έχουν μεριμνήσει να ασφαλίσουν την περιουσία τους.

Πώς, όμως, θα πεισθούν οι πολίτες για τη χρησιμότητα της ασφάλισης;

Εκείνο που υπογράμμισαν οι ομιλητές, είναι η ανάγκη της σωστής ενημέρωσης και της εκπαίδευσης των πολιτών για το τι πρέπει να ασφαλίσουν, το τι είναι εφικτό να ασφαλίσουν, αλλά και τα οφέλη που θα αποκομίσουν από την απόφασή τους αυτή.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, τουλάχιστον όσον αφορά τη χώρα μας, ο δρόμος μοιάζει να είναι μακρύς ακόμα.


Ακολουθήστε την Ασφαλιστική Αγορά στο Google News

Προηγούμενο άρθροΗ Insurance Europe για το πρόγραμμα εργασίας του IASB
Επόμενο άρθροΗ απάντηση της Insurance Europe για την Data Act