Κλέαρχος Πεφάνιος: Η νέα αξία της συμβουλής του ασφαλιστή
ΟΤΑΝ Η ΓΝΩΣΗ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΠΑΝΙΑ
Για δεκαετίες, το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο του ασφαλιστικού συμβούλου δεν ήταν το προϊόν που πρότεινε ούτε η ασφαλιστική εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν. Ήταν η εμπιστοσύνη.
Οι έρευνες καταναλωτικής συμπεριφοράς το επιβεβαίωναν σταθερά. Όταν ένας πελάτης καλούνταν να επιλέξει μια ασφαλιστική λύση, ο σημαντικότερος παράγοντας εμπιστοσύνης δεν ήταν συνήθως το brand της εταιρείας. Ήταν ο άνθρωπος που είχε απέναντί του. Ο ασφαλιστής του. Ο επαγγελματίας που τον συμβούλευε, τον καθοδηγούσε και βρισκόταν δίπλα του, όταν προέκυπτε μια ανάγκη ή μια ζημιά.
Του κ. Κλέαρχου Πεφάνιου*,
Managing Director & Founder της Dynamic Financial Advisors.
Για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες, αυτό το δεδομένο αρχίζει να αμφισβητείται. Όχι επειδή οι πελάτες σταμάτησαν να μας εμπιστεύονται, αλλά επειδή απέκτησαν μια νέα πηγή πληροφόρησης, διαθέσιμη οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, ικανή να απαντά σε ερωτήσεις, να συγκρίνει επιλογές και να βοηθά στη διαμόρφωση μιας πρώτης άποψης.
Πλέον όλο και περισσότεροι καταναλωτές ενημερώνονται πριν μιλήσουν με τον ασφαλιστή, τον δικηγόρο ή τον λογιστή τους. Σε πολλές περιπτώσεις, η πρώτη ερώτηση δεν απευθύνεται πλέον στον επαγγελματία σύμβουλο. Απευθύνεται σε ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης.
Η αλλαγή αυτή είναι πολύ σημαντικότερη από όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά. Δεν αφορά μόνο την τεχνολογία. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται αξία στα επαγγέλματα που βασίζονται στη γνώση, στη συμβουλή και στην εμπιστοσύνη. Για πρώτη φορά τίθεται ένα ερώτημα που μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχε: Τι συμβαίνει όταν ο πελάτης φτάνει ήδη ενημερωμένος;
Το μέλλον έχει ήδη ξεκινήσει
Τα τελευταία δύο χρόνια, μελέτες και αναλύσεις οργανισμών όπως η McKinsey, η Deloitte και η Thomson Reuters καταλήγουν, από διαφορετικές αφετηρίες, σε ένα κοινό συμπέρασμα: η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί πλέον μια ενδιαφέρουσα τεχνολογική καινοτομία που αφορά το μέλλον. Μετατρέπεται σταδιακά σε επιχειρησιακή πραγματικότητα, που επηρεάζει ήδη τον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε, αποφασίζουμε και εξυπηρετούμε πελάτες.
Η αγορά έχει ήδη περάσει από τη φάση του πειραματισμού στη φάση της ενσωμάτωσης. Οι μεγάλες εταιρείες επενδύουν σημαντικά κεφάλαια, ανασχεδιάζουν διαδικασίες και δοκιμάζουν νέα μοντέλα λειτουργίας. Η συζήτηση δεν αφορά πλέον το αν θα χρησιμοποιηθεί η τεχνητή νοημοσύνη. Αυτό έχει ήδη απαντηθεί. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος θα την αξιοποιήσει καλύτερα και ποιος θα προσαρμοστεί ταχύτερα.
Ίσως ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες επιπτώσεις δεν αναμένονται άμεσα στη χειρωνακτική εργασία αλλά στα επαγγέλματα γνώσης. Σε εκείνες, δηλαδή, τις δουλειές όπου η συλλογή πληροφοριών, η ανάλυση δεδομένων, η σύνθεση γνώσης και η παροχή συμβουλών αποτελούν βασικό μέρος της καθημερινής εργασίας.
Οι μελέτες αυτές δεν μιλούν για κατάργηση επαγγελμάτων. Μιλούν όμως ξεκάθαρα για αλλαγή του τρόπου με τον οποίο παράγεται αξία. Και αυτή η διάκριση είναι κρίσιμη.
Η πρόσβαση στη γνώση αλλάζει τους κανόνες
Για δεκαετίες, μέρος της αξίας πολλών επαγγελματιών βασιζόταν σε μια απλή πραγματικότητα: είχαν πρόσβαση σε γνώσεις και πληροφορίες που για τον πελάτη δεν ήταν εύκολα διαθέσιμες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η αξία του περιοριζόταν μόνο στη γνώση. Περιλάμβανε εμπειρία, κρίση, εξειδίκευση, κατανόηση των αναγκών του πελάτη και δυνατότητα αξιολόγησης εναλλακτικών επιλογών. Ωστόσο, η πληροφορία αποτελούσε σημαντικό μέρος αυτής της αξίας.
Σήμερα, η πληροφορία γίνεται ολοένα και πιο προσβάσιμη. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, ένας πελάτης μπορεί να λάβει απαντήσεις σε ερωτήματα που παλαιότερα απαιτούσαν τηλεφωνήματα, συναντήσεις ή ώρες αναζήτησης. Η γνώση δεν εξαφανίζεται. Παύει, όμως, να αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των ειδικών.
Το σημείο αυτό είναι καθοριστικό. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν καταργεί τη γνώση. Καταργεί σταδιακά τη σπανιότητά της. Και όταν η γνώση παύει να είναι σπάνια, η αξία αρχίζει να μεταφέρεται αλλού.
Η αποδιαμεσολάβηση ξεκινά πριν από την αγορά
Για χρόνια, όταν μιλούσαμε για αποδιαμεσολάβηση (disintermediation), αναφερόμασταν κυρίως στις direct πωλήσεις και στα ψηφιακά κανάλια διανομής. Σήμερα, όμως, η αποδιαμεσολάβηση αποκτά μια νέα διάσταση. Δεν ξεκινά όταν ο πελάτης αγοράζει μόνος του. Ξεκινά όταν ενημερώνεται μόνος του.
Όταν η πρώτη πληροφόρηση, η πρώτη σύγκριση και η πρώτη αξιολόγηση πραγματοποιούνται πριν από την επικοινωνία με τον ασφαλιστή, τότε ένα μέρος της αξίας που παραδοσιακά παρείχε ο επαγγελματίας σύμβουλος έχει ήδη μετακινηθεί.
Η ουσία δεν βρίσκεται στο αν ο πελάτης θα αγοράσει τελικά μόνος του ή όχι. Βρίσκεται στο ότι η πρώτη φάση της διαδικασίας, η φάση της ενημέρωσης και της διαμόρφωσης άποψης, μεταφέρεται σταδιακά αλλού. Για πρώτη φορά, ο ασφαλιστής δεν είναι απαραίτητα η πρώτη πηγή πληροφόρησης του πελάτη. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο ξεκινά η πραγματική συζήτηση για την αποδιαμεσολάβηση.
Η μεταφορά της εμπιστοσύνης
Η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα, όταν περάσουμε από την πληροφορία στην εμπιστοσύνη. Μέχρι σήμερα, ο πελάτης εμπιστευόταν πρώτα τον ασφαλιστή του και στη συνέχεια τη λύση που εκείνος πρότεινε. Η σχέση λειτουργούσε από τον άνθρωπο προς το προϊόν.
Τι συμβαίνει, όμως, όταν ο πελάτης αρχίζει να εμπιστεύεται μια πλατφόρμα, έναν AI assistant ή ένα σύστημα που τον ενημερώνει, τον καθοδηγεί και απαντά στα ερωτήματά του σε πραγματικό χρόνο;
Αν αυτή η μεταβολή επιταχυνθεί, τότε μέρος της αξίας της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης μπορεί να μεταφερθεί προς τις ασφαλιστικές εταιρείες που λειτουργούν απευθείας ή προς τις τεχνολογικές πλατφόρμες που ελέγχουν τη σχέση με τον πελάτη.
Η συζήτηση παύει τότε να είναι τεχνολογική. Γίνεται στρατηγική. Και αφορά άμεσα το μέλλον όλων των επαγγελμάτων συμβουλευτικού χαρακτήρα.
Αυτό συμβαίνει ήδη σε άλλους κλάδους
Τα πρώτα δείγματα αυτής της μετάβασης είναι ήδη ορατά. Στον νομικό κλάδο, μεγάλο μέρος της εργασίας που μέχρι πρόσφατα απαιτούσε ώρες έρευνας και επεξεργασίας μπορεί πλέον να ολοκληρωθεί σε λίγα λεπτά. Σε πολλές επιχειρήσεις, τα νομικά τμήματα χρησιμοποιούν ήδη εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για έρευνα, ανάλυση συμβάσεων και προετοιμασία εγγράφων.
Ο ρόλος των δικηγόρων δεν εξαφανίζεται. Μετατοπίζεται από την παραγωγή πληροφορίας στην αξιολόγηση, στην κρίση και στη διαχείριση κινδύνου.
Παρόμοιες εξελίξεις παρατηρούνται στους λογιστές, στους φοροτεχνικούς, στους συμβούλους επιχειρήσεων και σε πολλά ακόμη επαγγέλματα γνώσης. Η πληροφορία παράγεται ταχύτερα. Η ανθρώπινη κρίση αποκτά μεγαλύτερη αξία.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν καταργεί τη συμβουλή. Καταργεί το μονοπώλιο στη γνώση.
«Ναι, αλλά η Ελλάδα θα αργήσει»
Πολλοί θα μπορούσαν εύλογα να υποστηρίξουν ότι οι αλλαγές αυτές αφορούν κυρίως τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τις πιο ώριμες ψηφιακά αγορές και ότι η Ελλάδα θα ακολουθήσει με σημαντική καθυστέρηση.
Υπάρχει ασφαλώς μια βάση αλήθειας σε αυτή την παρατήρηση. Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού εξακολουθεί να λειτουργεί διαφορετικά και να υιοθετεί τις νέες τεχνολογίες με πιο αργό ρυθμό. Η ιστορία, όμως, δείχνει ότι οι μεγάλες αλλαγές δεν περιμένουν να αλλάξει ταυτόχρονα ολόκληρη η κοινωνία. Αρκεί να αλλάξει πρώτα ένα σχετικά μικρό αλλά ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα της αγοράς.
Οι επιχειρηματίες, τα ανώτερα στελέχη, οι επενδυτές, οι επαγγελματίες υψηλής εξειδίκευσης και οι οικονομικά ισχυρότεροι καταναλωτές είναι συνήθως οι πρώτοι που υιοθετούν νέες πρακτικές. Πρόκειται, άλλωστε, για τους ανθρώπους που λαμβάνουν πολλές από τις σημαντικότερες οικονομικές αποφάσεις.
Το έχουμε δει με το e-banking, τις ηλεκτρονικές πληρωμές, τις ηλεκτρονικές υπογραφές και τις ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες. Οι αλλαγές ξεκίνησαν από σχετικά μικρά τμήματα του πληθυσμού και στη συνέχεια εξαπλώθηκαν πολύ ταχύτερα από όσο περίμεναν οι περισσότεροι.
Γι’ αυτό ίσως το μεγαλύτερο λάθος σήμερα δεν είναι να υπερεκτιμήσουμε την ταχύτητα της αλλαγής. Είναι να την υποτιμήσουμε.
Τι σημαίνει αυτό για την ασφαλιστική αγορά
Η εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης φαίνεται να περνά ήδη από τρεις διακριτές φάσεις. Στην πρώτη φάση λειτουργούσε ως εργαλείο παραγωγικότητας. Στη δεύτερη, άρχισε να παρέχει συμβουλή πρώτου επιπέδου και ο πελάτης ξεκίνησε να ρωτά πρώτα το ChatGPT και μετά τον επαγγελματία.
Πολύ σύντομα θα βρισκόμαστε ήδη στην τρίτη φάση. Ο επαγγελματίας καλείται να αποδείξει ποια είναι η προστιθέμενη αξία που προσφέρει πέρα από την πληροφορία. Αυτό είναι ίσως το πιο ουσιαστικό σημείο ολόκληρης της συζήτησης.
Το ερώτημα δεν είναι αν η τεχνητή νοημοσύνη θα γνωρίζει περισσότερα από εμάς. Σχεδόν βέβαιο είναι ότι θα γνωρίζει. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος θα μπορεί να μετατρέψει αυτή τη γνώση σε σωστή απόφαση για τον συγκεκριμένο πελάτη. Εκεί εξακολουθεί να κρίνεται η πραγματική αξία του επαγγελματία.
Για δεκαετίες, σημαντικό μέρος της αξίας πολλών συμβουλευτικών υπηρεσιών βασιζόταν στην άνιση κατανομή της πληροφορίας. Καθώς αυτή η ανισορροπία μειώνεται, είναι αναπόφευκτο να επαναπροσδιορίζεται και ο τρόπος με τον οποίο η αγορά αποτιμά συγκεκριμένες δραστηριότητες.
Δεν μιλάμε για κατάργηση επαγγελμάτων. Μιλάμε για ανακατανομή της αξίας μέσα στα επαγγέλματα. Οι πελάτες δεν θα πάψουν να πληρώνουν για εξειδίκευση. Είναι, όμως, πιθανό να πληρώνουν λιγότερο για την απλή πρόσβαση στην πληροφορία και περισσότερο για την ερμηνεία, την αξιολόγηση εναλλακτικών επιλογών και την υποστήριξη στη λήψη αποφάσεων.
Η αξία δεν εξαφανίζεται. Μετακινείται.
Τα δύο πιθανά σενάρια
Η Deloitte περιγράφει ουσιαστικά δύο διαφορετικές διαδρομές. Στην πρώτη, η αποδιαμεσολάβηση επιταχύνεται σημαντικά. Το AI αναλαμβάνει την έρευνα, τη σύγκριση, τη σύσταση και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και την αγορά. Η ανθρώπινη παρέμβαση περιορίζεται και η αξία μεταφέρεται περισσότερο προς τις τεχνολογικές πλατφόρμες και τους παρόχους των αντίστοιχων υπηρεσιών.
Στη δεύτερη διαδρομή, ο πελάτης χρησιμοποιεί AI αλλά και ο επαγγελματίας χρησιμοποιεί AI. Η τεχνολογία βελτιώνει την εμπειρία χωρίς να καταργεί τον ανθρώπινο ρόλο στις πιο σύνθετες αποφάσεις.
Πιθανότατα θα δούμε και τα δύο σενάρια να συνυπάρχουν.
Για μια ταξιδιωτική ασφάλιση, μια ασφάλιση κατοικίας ή ορισμένες απλές ασφαλιστικές καλύψεις, το πρώτο σενάριο έχει αρκετές πιθανότητες να επικρατήσει. Για Cyber, D&O, Group Benefits, Credit Insurance και γενικότερα για πιο σύνθετες ασφαλιστικές ανάγκες, τα δεδομένα είναι διαφορετικά.
Ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα δεν είναι ποιο από τα δύο σενάρια θα επικρατήσει. Είναι ότι η πιθανότητα πλήρους αποδιαμεσολάβησης μειώνεται όσο αυξάνεται η ευθύνη της απόφασης.
Όσο πιο σύνθετος είναι ένας κίνδυνος, όσο μεγαλύτερες είναι οι οικονομικές συνέπειες μιας λανθασμένης επιλογής και όσο περισσότερες παράμετροι πρέπει να αξιολογηθούν, τόσο δυσκολότερο γίνεται να αντικατασταθεί πλήρως η ανθρώπινη κρίση.
Η πραγματική αξία του ασφαλιστή δεν θα κρίνεται ολοένα και περισσότερο από το πόσα γνωρίζει, αλλά από το πώς αξιοποιεί αυτή τη γνώση προς όφελος του πελάτη. Η διαχείριση κινδύνων, η σωστή προετοιμασία και η στρατηγική συμβουλή είναι στοιχεία που δύσκολα μπορούν να αντικατασταθούν από έναν αλγόριθμο, όσο εξελιγμένος κι αν είναι.
Η στιγμή της αλήθειας
Όσοι εργάζονται χρόνια στην ασφαλιστική αγορά γνωρίζουν ότι οι πελάτες σπάνια λαμβάνουν αποφάσεις αποκλειστικά με βάση την πληροφορία. Τις περισσότερες φορές χρειάζονται βοήθεια, για να αξιολογήσουν προτεραιότητες, να ισορροπήσουν κόστος και κίνδυνο και να αποκτήσουν τη σιγουριά ότι η απόφαση που παίρνουν είναι η σωστή. Η ίδια ανάγκη εμφανίζεται ακόμη πιο έντονα τη στιγμή της ζημιάς.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να εξηγήσει μια κάλυψη, να αναλύσει ένα συμβόλαιο και να παρουσιάσει πιθανά σενάρια. Όταν, όμως, μια επιχείρηση ή ένας ασφαλισμένος βρεθεί μπροστά σε μια δύσκολη κατάσταση, αυτό που αναζητά δεν είναι περισσότερη πληροφορία. Αναζητά καθοδήγηση και λύσεις για το πρόβλημά του.
Αναζητά κάποιον που θα αξιολογήσει την κατάσταση, θα θέσει προτεραιότητες, θα συντονίσει ενέργειες, θα βοηθήσει στη λήψη αποφάσεων και θα δώσει λύσεις. Εκεί η εμπειρία εξακολουθεί να έχει τεράστια αξία.
Όσοι εργαζόμαστε χρόνια στην ασφαλιστική αγορά γνωρίζουμε ότι η πραγματική αξία μιας ασφαλιστικής λύσης σπάνια αξιολογείται την ημέρα που αγοράζεται. Αξιολογείται την ημέρα που καλείται να λειτουργήσει.
Πού βρίσκεται η ευκαιρία
Αν όλα τα παραπάνω ακούγονται ανησυχητικά, αξίζει να θυμηθούμε ότι κάθε μεγάλη τεχνολογική αλλαγή δημιουργεί ταυτόχρονα πιέσεις και ευκαιρίες. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν ανακατανέμει μόνο εργασίες. Ανακατανέμει αξία.
Η προσαρμογή σε αυτό το νέο περιβάλλον δεν θα προέλθει μόνο από την υιοθέτηση νέων τεχνολογιών. Θα προέλθει, κυρίως, από τη σταδιακή μετατόπιση του ρόλου του ασφαλιστή προς την εξειδικευμένη συμβουλευτική και τη συνολική διαχείριση κινδύνων. Όσο η πληροφορία γίνεται πιο προσβάσιμη, τόσο μεγαλύτερη αξία αποκτούν η κατανόηση των κινδύνων, η αξιολόγηση εναλλακτικών λύσεων και η υποστήριξη του πελάτη στη λήψη αποφάσεων.
Η πρώτη προτεραιότητα για τον κλάδο είναι η εξοικείωση με τα νέα εργαλεία. Όχι επειδή η τεχνητή νοημοσύνη θα αντικαταστήσει τους ασφαλιστές, αλλά επειδή είναι πιθανό να δημιουργήσει σημαντικό πλεονέκτημα για όσους μάθουν να τη χρησιμοποιούν αποτελεσματικά. Οι επαγγελματίες που θα αξιοποιήσουν πρώτοι τα νέα εργαλεία θα μπορούν να εργάζονται ταχύτερα, να αναλύουν περισσότερα δεδομένα και να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο εκεί όπου πραγματικά δημιουργείται αξία: στη συμβουλή.
Η δεύτερη προτεραιότητα είναι η βαθύτερη κατανόηση των κινδύνων. Η αγορά πιθανότατα θα χρειάζεται λιγότερους ανθρώπους που απλώς παρουσιάζουν ασφαλιστικές λύσεις και περισσότερους ανθρώπους που βοηθούν τους πελάτες να αναγνωρίζουν, να αξιολογούν και να διαχειρίζονται κινδύνους.
Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές σε τομείς όπως οι κυβερνοεπιθέσεις, οι αστικές ευθύνες εταιρειών και στελεχών, οι πιστώσεις και γενικότερα οι σύνθετοι επιχειρηματικοί κίνδυνοι. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αξία δεν βρίσκεται στην απλή παρουσίαση μιας ασφαλιστικής λύσης, αλλά στην κατανόηση του επιχειρηματικού κινδύνου και στη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής προστασίας.
Οι επιχειρήσεις του μέλλοντος δεν θα αναζητούν απλώς ασφαλιστήρια συμβόλαια. Θα αναζητούν συνεργάτες που μπορούν να τις βοηθήσουν να αναγνωρίσουν, να αξιολογήσουν και να διαχειριστούν τους κινδύνους που απειλούν τη λειτουργία και την ανάπτυξή τους.
Αυτός είναι πιθανότατα και ο λόγος για τον οποίο στις πιο ώριμες αγορές βλέπουμε τον ρόλο του ασφαλιστή να εξελίσσεται σταδιακά από διαμεσολαβητή ασφαλιστικών λύσεων σε σύμβουλο διαχείρισης κινδύνων, που υποστηρίζει επιχειρήσεις και ιδιώτες στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων. Η πληροφορία γίνεται ολοένα πιο διαθέσιμη. Η κρίση, η εμπειρία και η ικανότητα σύνδεσης των κινδύνων με τους πραγματικούς στόχους του πελάτη γίνονται ακόμη πιο πολύτιμες. Ίσως τελικά εκεί να κρίνεται η πραγματική διαφοροποίηση στη νέα εποχή.
Η πραγματική αξία του ασφαλιστή δεν θα κρίνεται ολοένα και περισσότερο από το πόσα γνωρίζει, αλλά από το πώς αξιοποιεί αυτή τη γνώση προς όφελος του πελάτη. Από την ικανότητά του να αναγνωρίζει κινδύνους που δεν είναι προφανείς, να αξιολογεί τις συνέπειες μιας λανθασμένης επιλογής και να σχεδιάζει λύσεις που προστατεύουν όχι μόνο την περιουσία, αλλά και τη συνέχεια μιας οικογένειας ή μιας επιχείρησης. Η διαχείριση κινδύνων, η σωστή προετοιμασία και η στρατηγική συμβουλή είναι στοιχεία που δύσκολα μπορούν να αντικατασταθούν από έναν αλγόριθμο, όσο εξελιγμένος κι αν είναι. Εκεί θα κριθεί, τελικά, ποιοι επαγγελματίες θα εξακολουθήσουν να δημιουργούν πραγματική αξία για τους πελάτες τους.
Όταν μια επιχείρηση δοκιμάζεται ή ένας ασφαλισμένος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια δύσκολη πραγματικότητα, η μεγαλύτερη ανάγκη του δεν είναι περισσότερη πληροφορία αλλά ένας άνθρωπος που θα αναλάβει την ευθύνη να τον καθοδηγήσει, να συντονίσει τις ενέργειες, να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του και να σταθεί δίπλα του μέχρι να ολοκληρωθεί η αποζημίωση. Εκεί αποδεικνύεται στην πράξη ότι η ασφάλιση δεν είναι απλώς ένα συμβόλαιο. Είναι μια σχέση εμπιστοσύνης που αποκτά πραγματική αξία όταν ο κίνδυνος παύει να είναι θεωρητικός και γίνεται πραγματικότητα.
Συνοψίζοντας
Ίσως η μεγαλύτερη απειλή να μην είναι η ίδια η τεχνητή νοημοσύνη.
Ίσως η μεγαλύτερη απειλή να είναι η πεποίθηση ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να δημιουργούμε αξία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που τη δημιουργούσαμε τα προηγούμενα τριάντα χρόνια. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν καταργεί τη συμβουλή. Καταργεί το μονοπώλιο στη γνώση.
Όποιος δεν μπορεί να προσφέρει κάτι περισσότερο από την πληροφορία είναι πιθανό να δεχθεί πιέσεις. Γιατί ο πελάτης θα αναζητήσει κάτι καλύτερο ή διαφορετικό.
Αντίθετα, όσοι μπορούν να προσφέρουν κρίση, εμπειρία, καθοδήγηση και υποστήριξη στη λήψη αποφάσεων είναι πιθανό να αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερη αξία.
Οι επαγγελματίες που θα προσπαθήσουν να ανταγωνιστούν την τεχνητή νοημοσύνη στη γνώση είναι πιθανό να χάσουν. Εκείνοι που θα τη χρησιμοποιήσουν για να γίνουν καλύτεροι σύμβουλοι, καλύτεροι διαχειριστές κινδύνων και καλύτεροι συνεργάτες των πελατών τους είναι πιθανό να αποκτήσουν πλεονέκτημα.
Η πληροφορία θα γίνεται ολοένα πιο φθηνή.
Η κρίση πιθανότατα θα γίνεται ακριβότερη.
Η εμπιστοσύνη θα παραμένει ανεκτίμητη.
Ίσως εκεί να βρίσκεται η νέα αξία της συμβουλής, στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
*Ο κ. Κλέαρχος Πεφάνιος είναι Managing Director & Founder της Dynamic Financial Advisors και Business Insurance Expert, με εξειδίκευση στη διαχείριση επιχειρηματικών κινδύνων. Σχεδιάζει ολοκληρωμένες στρατηγικές ασφάλισης για επιχειρήσεις, με έμφαση στην προστασία της περιουσίας, της επιχειρησιακής συνέχειας και της μακροπρόθεσμης ανθεκτικότητας. Μέσα από τη συμβουλευτική του δραστηριότητα και την αρθρογραφία του, προωθεί σύγχρονες πρακτικές διαχείρισης κινδύνων, βοηθώντας τις επιχειρήσεις να λειτουργούν με μεγαλύτερη ασφάλεια, και σιγουριά, ώστε να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Ακολουθήστε την ασφαλιστική αγορά στο Google News
