Κατατάξεις και ανακατατάξεις των Πρώτων Ασφαλιστικών (Editorial, Νοέμβριος 2026)
Ασφαλώς, η ΚΑΤΑΤΑΞΗ των ασφαλιστικών εταιρειών, που δραστηριοποιούνται στην ελληνική ασφαλιστική αγορά, είναι μια ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ και ίσως ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ πράξη, αρκεί να ονοματίζουμε τα κριτήρια που λαμβάνει υπόψη η όποια ταξινόμηση – αξιολόγηση.
Εν προκειμένω, η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ασφαλίστρων είναι πιο σημαντική από τα ΚΕΡΔΗ;
Μήπως κριτήριο που αξιολογεί μία ασφαλιστική εταιρεία θα έπρεπε να είναι απλώς η ΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑ ή και τα διαθέσιμα ΚΕΦΑΛΑΙΑ;
Οι απαντήσεις στα πιο πάνω ερωτήματα είναι πολλές και διαφορετικές, πλην ΟΛΕΣ εν δυνάμει ορθές!
Καθ’ ημάς, το ΚΡΙΤΗΡΙΟ για την κατάταξη μιας ασφαλιστικής εταιρείας είναι το αποτέλεσμα του κλάσματος ΠΑΡΑΓΩΓΗ / ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ + ΓΕΝΙΚΑ ΕΞΟΔΑ.
Το τι αποζημιώσεις καταβάλλει μια ασφαλιστική εταιρεία ενδιαφέρει τους ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ.
Το ποια τα γενικά έξοδα, τους ΜΕΤΟΧΟΥΣ.
Όσο μεγαλύτερο είναι το νούμερο των καταβληθεισών αποζημιώσεων, τόσο μεγαλύτερος είναι ο θαυμασμός – εκτίμηση των καταναλωτών.
ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ένας οικονομικός αναλυτής όχι μόνο δεν θα εκτιμούσε μία ασφαλιστική εταιρεία που καταβάλλει υψηλές αποζημιώσεις, αλλά θα τη θεωρούσε επικίνδυνα άστοχη στην ανάληψη των κινδύνων και, επομένως, ανασφαλή.
Τούτων δοθέντων, θα μπορούσε κανείς να εξηγήσει ΓΙΑΤΙ οι ασφαλιστικές εταιρείες πρόθυμα ανταποκρίνονται στο να κατατάσσονται με κριτήριο την ΠΑΡΑΓΩΓΗ στα ασφάλιστρα και ελάχιστα ενδιαφέρονται να εμφανίσουν τις καταβληθείσες αποζημιώσεις.
Παρά ταύτα, η εποπτεύουσα αρχή, η Τράπεζα της Ελλάδος, έχει στη διάθεσή της όλα εκείνα τα στοιχεία για κάθε ασφαλιστική εταιρεία.
Η πρόσβαση στα στοιχεία καθίσταται σκόπιμα και “ελεγκτικά” δυσπρόσιτη, για λόγους προληπτικής αποθάρρυνσης της διατύπωσης της αμφιβολίας.
Γνωρίζουμε ως ασφαλιστικό περιοδικό ότι η απαίτηση για τη δημοσιοποίηση των αποζημιώσεων είναι ισχυρό ΑΙΤΗΜΑ όχι μόνο των καταναλωτών των ασφαλιστικών υπηρεσιών αλλά και των δικτύων των διαμεσολαβητών.
Κατανοούμε τα λογικά και τεχνικά ερείσματα, που οι αρνητές και οι αιτούντες διαθέτουν.
Επί τούτοις και συμπερασματικά θα ήταν και ηθικό και αποτελεσματικό να λειτουργούσε ένας εμφανής δείκτης των αποζημιώσεων που καταβάλλει η κάθε ασφαλιστική εταιρεία.
Το περιοδικό μας «ασφαλιστική αγορά», με συνέπεια και ευθύνη, αλλά και αγωνία κάθε φορά, με την ειδική έκδοση «Άνθρωποι & Αριθμοί της Χρηματοοικονομικής & Ασφαλιστικής Βιομηχανίας» επιδιώκουμε να προσφέρουμε μια όσο το δυνατόν καλύτερη εικόνα της αγοράς.
Υ.Γ.: Θυμάμαι την προσπάθεια που κατέβαλε το περιοδικό «Ιδιωτική Ασφάλιση», την περίοδο 1970 – 1980, επί Δρακάτου και Τσάση, να συγκεντρώνει από τους ισολογισμούς των 175 τότε λειτουργουσών ασφαλιστικών εταιρειών και να δίδει σε έγχρωμα “σεντόνια” τους πίνακες κατά κλάδο…
Θυμάμαι όταν, επί Yφυπουργού Kοινωνικών Aσφαλίσεων Γεράσιμου Αποστολάτου, ανακαλύψαμε ότι οι ασφαλιστικές δήλωναν την ετήσια παραγωγή τους στο Ταμείο Ασφαλιστών. Δημοσιεύσαμε τότε τα δηλωθέντα και κοντέψανε να μας “φάνε” κάποιες εταιρείες, γιατί δήλωναν λιγότερη παραγωγή, για να καταβάλουν μικρότερες εισφορές στο Ταμείο!
Τέλος, θυμάμαι πόσο μεγάλη ήταν η κόντρα της «α.α.» στην πρώτη θητεία του κ. Σουρνάρα (και επί διευθύνσεως της κας Σεληνιωτάκη στη ΔΕΙΑ), διότι η Τράπεζα αρνείτο την παροχή των παραγωγικών στοιχείων των εποπτευομένων εταιρειών.
Δημήτρης Ρουχωτάς
Ακολουθήστε την ασφαλιστική αγορά στο Google News
