159

Ένα άχαρες έργο, που συντελείται υπό το βάρος του ανείπωτου πόνου για την απώλεια της ανθρώπινης ζωής.
Ένα συμβόλαιο που εκπληρώνεται, όταν η καταστροφή επέρχεται και συντρίβει πράγματα και ανθρώπους.
Αυτή είναι η άλλη όψη της δουλειάς του Ασφαλιστή.

Σκληρή η πραγματικότητα, να θέλει την επιβεβαίωση της Συμφοράς η εργασία του Ασφαλιστή.
Καμία άλλη περίπτωση δεν υπάρχει, που να συναντιέται το συμφέρον κάτω από τόσο τραγικές συνθήκες.
Το “Συμφέρον”, μια έννοια απεχθής, πλην όμως συνυφασμένη αναπόσπαστα με τον κάθε άνθρωπο.
Ενυπάρχει, καταπονεί.

Ο Θεσμός της Ασφάλισης είναι “γέννημα θρέμμα” της αντίστασης του ανθρώπου στο να δεχθεί τη ματαιότητα της ύπαρξης, αλλά και των δημιουργημάτων του.
Λένε πως ανθίζει στις προηγμένες κοινωνίες.
Τι ειρωνεία!
Ποια καταστροφή, ποια απώλεια διαλέγει ανθρώπους;

Η Ασφάλιση είναι ρεαλισμός.
Απαντάει αρνητικά σε όποιον δεν νοιάζεται για την επόμενη ημέρα.
Ανταποκρίνεται και αμβλύνει τις οικονομικές συνέπειες της καταστροφής των υλικών αγαθών, ακόμα και του δημιουργού τους.
Προστατεύει αυτά τα μάταια, αλλά απαραίτητα για κάθε άνθρωπο, πλούσιο ή φτωχό.
Τον προστατεύει, δεν τον εξασφαλίζει.
Αντέχεις με την Ασφάλιση, δεν καταστρέφεσαι. Ξαναρχίζεις. Έχεις μια δεύτερη ευκαιρία.
Αυτό όλο είναι η Ασφάλιση. Μια δύσκολη δουλειά για όσους την επιλέγουν.
Καθόλου συμπαθής, πλην αδιανόητα, η μικρή αχτίδα φωτός για την επόμενη ημέρα. Για τη συνέχεια…

Δημήτρης Ρουχωτάς

Ακολουθήστε την ασφαλιστική αγορά στο Google News