Προβλέψεις (από το 1981) για το μέλλον των Brokers…
Από το τ. Φεβρουαρίου 1981 της «Α.Α.», υπό τον τίτλο: Μηνύματα για το χάραμα της εποχής των Ασφαλειομεσιτικών Επιχειρήσεων | Απλές μέθοδοι – Σύνθετα Αποτελέσματα:
«Δύο από τις μεγαλύτερες ασφαλειομεσιτικές εταιρείες του κόσμου πρόκειται να συγχωνευτούν και να δημιουργήσουν ένα συγκρότημα του οποίου του κεφάλαιο θα ξεπερνά το 1 δισ. δολάρια!
Πρόκειται για τη βρετανική “SEDGWICK” και την αμερικανική “ALEXANDER and ALEXANDER”.
Η συγχώνευση, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο 1982, θα δημιουργήσει μία εταιρεία με συνολικά έσοδα 670 εκατομμύρια δολάρια και κέρδη περί τα 213 εκατομμύρια δολάρια.
Το καινούριο γιγαντιαίο συγκρότημα θα απασχολεί 15.000 άτομα.
Όπως λέγει ο κ. Neil Mills, Πρόεδρος της “SEDGWICK”, η συγχώνευση αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς την κατεύθυνση της αναδιαρθρώσεως των ασφαλειομεσιτικών επιχειρήσεων σε διεθνή κλίμακα.
Μέσα σε πέντε χρόνια, υπολογίζεται πως θα υπάρχουν μόνο τρεις ή τέσσερις πολυεθνικές επιχειρήσεις, που θα παρέχουν τις υπηρεσίες τους στα μεγάλα πολυεθνικά ασφαλιστικά συγκροτήματα.
Στις ΗΠΑ ο κ. John Bogardus, Πρόεδρος της “ALEXANDER and ALEXANDER”, λέγει ότι σκοπός της συγχωνεύσεως είναι η επέκταση της δραστηριότητας της εταιρείας στο εξωτερικό. Η συγχώνευση θα πραγματοποιηθεί με την ανταλλαγή μετοχών μεταξύ των δύο ασφαλειομεσιτικών επιχειρήσεων και η διεύθυνση του γιγαντιαίου συγκροτήματος θα ασκείται από συμβούλιο που τα μέλη του θα είναι εγκατεστημένα και στη Μ. Βρετανία και στις ΗΠΑ.
Η συγχώνευση αυτή θεωρείται σαν ένα ακόμη βήμα της σύγχρονης εξελικτικής αναδιάρθρωσης των φορέων της Ιδιωτικής Ασφάλισης.
Επιπρόσθετα, το γεγονός χαιρετίζεται σαν σημαντικό από τους υποστηρίζοντες ότι ήδη έχει αρχίσει η εποχή των ασφαλειομεσιτικών (Brokers) επιχειρήσεων.
Υπενθυμίζεται ότι και η σημερινή “SEDGWICK” δεν είναι άλλη από τη “δύναμη” που προέκυψε από τη συγχώνευση των βρετανικών “Sedgwick Forbes” και “Bland Payte”.
Το κύμα των συγχωνεύσεων ασφαλειομεσιτικών επιχειρήσεων άρχισε πριν από μερικούς μήνες, όταν επιτεύχθηκε προσέγγιση μεταξύ των Βρετανών της “Bawring” (η οποία συνδέεται στενά με το συγκρότημα των Λλουδ’ς) και της αμερικανικής “March and McLennan”, της μεγαλύτερης ασφαλειομεσιτικής εταιρείας του κόσμου.
Η πρωτοβουλία αυτή μετέβαλε τις συνθήκες ανταγωνσιμού και ανάγκασε και άλλες ομοειδείς επιχειρήσεις να προχωρήσουν προς στενότερη συνεργασία.
Οι λόγοι της αναδιαρθρώσεως των ασφαλειομεσιτικών επιχειρήσεων δεν είναι σύνθετοι.
Οι ασφαλειομεσίτες (Brokers) “αγοράζουν” ασφάλειες από ασφαλιστές για λογαριασμό των πελατών τους και τα κέρδη τους προέρχονται από τις προμήθειές τους επί των εισπραττομένων ασφαλίστρων.
Όσο μεγαλύτερες είναι οι ασφαλειομεσιτικές επιχειρήσεις, τόσο μεγαλύτερους πελάτες και υψηλότερες προμήθειες διεκδικούν.
Τη στιγμή αυτή, η παγκόσμια ασφαλιστική αγορά υποφέρει από τον έντονο ανταγωνισμό μεταξύ των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Σε πολλές περιπτώσεις, τα ασφάλιστρα υποχωρούν και μαζί με αυτά και οι προμήθειες των ασφαλειομεσιτών.
Βασικός στόχος των Βρετανών ασφαλειομεσιτών (Brokers) είναι η αγορά των ΗΠΑ, η οποία είναι η μεγαλύτερη του κόσμου. Από την αμερικανική αγορά προέρχονται πάνω από τα μισά ασφάλιστρα που εισπράττονται σε παγκόσμια κλίμακα και τα οποία εγγίζουν το ποσόν των 300 δισ. δολαρίων ετήσια».
Ακόμη και για τον κ. Κώστα Καραμανλή χρήσιμο!
Πόσο επίκαιρο το άρθρο του κ. Γιάννη Λινού, Αναπληρωτή Γενικού Διευθυντή της Συνεταιριστικής Α.Ε.Ε.Γ.Α., ο οποίος, εν έτει 1981, έγραφε μεταξύ άλλων:
«(…) Ο συνεργατισμός είναι μια δοκιμασμένη μέθοδος δημοκρατικά διαρθρωμένης οικονομικής οργάνωσης, που έχει αποδείξει την ικανότητά της να λειτουργεί και να αναπτύσσεται με επιτυχία. Ο ρόλος των συνεταιρισμών στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη αναγνωρίζεται σήμερα στη σωστή του έκταση από όλες σχεδόν τις αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες.
Η κάλυψη των ασφαλιστικών αναγκών μιας χώρας μπορεί να γίνει σε βάση ιδιωτική, κρατική ή συνεταιριστική ή με ένα μικτό σύστημα, όπου συνυπάρχουν οι παραπάνω μορφές.
Η συνεταιριστική ασφαλιστική επιχείρηση μπορεί να φέρει το ένδυμα της Ανώνυμης Εταιρείας. Το σημαντικό είναι να έχει μια δημοκρατική κοινοβουλευτική διάρθρωση, να συνδέεται άμεσα με το συνεταιριστικό κίνημα της χώρας, να επιδιώκει κοινωνικούς και οικονομικούς στόχους σε μη κερδοσκοπική βάση και, τέλος, να είναι συνεπής στις συνεταιριστικές αρχές, όπως αυτές ισχύουν για την ασφάλιση. Ένα σύστημα συνεταιριστικής ασφάλειας μπορεί να βασίζεται στις ασφαλιστικές ανάγκες:
Των γεωργικών, καταναλωτικών, βιοτεχνικών και πιστωτικών συνεταιρισμών.
Των εργατικών συνδικάτων.
Των φυσικών μελών των παραπάνω οργανώσεων.
Του κοινού γενικά.
Η ίδρυση μιας συνεταιριστικής ασφαλιστικής εταιρείας, για την κάλυψη των αναγκών αυτών, έχει το πλεονέκτημα ότι τα κεφάλαια που σχηματίζονται από τη λειτουργία της (τακτικά και έκτακτα αποθεματικά και τεχνικά αποθέματα) μπορούν να αποτελέσουν σημαντική χρηματοδοτική πηγή για το συνεταιριστικό κίνημα.
Τα κύρια χαρακτηριστικά μιας συνεταιριστικής ασφαλιστικής εταιρείας παραμένουν, ανεξάρτητα από τη νομική μορφή της, ότι:
Λειτουργεί προς όφελος των ασφαλισμένων της.
Συνδέεται μ’ ένα προοδευτικό, δημοκρατικό, λαϊκό κίνημα, που περιλαμβάνει και τις κάθε άλλης μορφής συνεταιριστικές οργανώσεις.
Επενδύει τα κεφάλαια (στο πλαίσιο της ισχύουσας νομοθεσίας) σε δραστηριότητες που προωθούν τα συμφέροντα των ασφαλισμένων της και των κοινωνικών ομάδων από τις οποίες προέρχονται αυτοί.
Αποτελεί πρόσφορο μέσο για τη διάδοση της ιδέας του συνεργατισμού, καθώς έχει την ευκαιρία της συνεχούς επαφής με το ευρύτερο κοινό, στο οποίο παρέχει τις υπηρεσίες της. (…)»
Τότε, το 1981, που η Εθνική Τράπεζα διαφήμιζε, και μέσα από τις σελίδες της «Α.Α.», τα υψηλά επιτόκια που προσέφερε: «Μια κατάθεση ενός εκατομμυρίου σας δίνει 14.992 δρχ. τον μήνα, αφορολόγητες!».
