ΣΔΙΤ στην Ασφάλιση, για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών

Βροχοπτώσεις, πλημμύρες, κατολισθήσεις και πυρκαγιές είναι πλέον επαναλαμβανόμενο μοτίβο, σε πολλές χώρες της Ευρώπης, της χώρας μας συμπεριλαμβανομένης. Η συχνότητα και η ένταση των φυσικών καταστροφών, η κλιματική αλλαγή, η αστικοποίηση και η αύξηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων αυξάνουν τις οικονομικές απώλειες, απειλώντας τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα των κοινωνιών και των οικονομιών βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Η εξεύρεση των πόρων, τόσο για την αποκατάσταση των ζημιών όσο και για την πρόληψη και τον μετριασμό των επιπτώσεων, αποτελεί το μεγάλο στοίχημα για την Ευρώπη συνολικά και το κάθε κράτος μέλος ξεχωριστά. Υπό αυτές τις συνθήκες η σύμπραξη του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα δείχνει να είναι όχι μόνο απαραίτητη αλλά και επιβεβλημένη.

Ζημιές που… ζαλίζουν

Ενδεικτικά των καταστροφών που προκαλούν πλέον τα ακραία καιρικά φαινόμενα και των οικονομικών επιπτώσεών τους είναι τα στοιχεία που μας έρχονται από την Ισπανία και τη Γαλλία, οι οποίες τον περασμένο Φεβρουάριο, χτυπήθηκαν από τις καταιγίδες Leonardo και Marta, η πρώτη, και την καταιγίδα Nils η δεύτερη.

Σύμφωνα με τον οίκο αξιολόγησης Morningstar DBRS, που επικαλείται στοιχεία της περιφερειακής κυβέρνησης της Ανδαλουσίας και της COAG (μίας από τις πολλές αγροτικές ενώσεις της Ισπανίας), επλήγη το 20% της συνολικής παραγωγής της Ανδαλουσίας, συμπεριλαμβανομένων των χειμερινών λαχανικών, των εσπεριδοειδών και των αμπελώνων, με τις ζημιές να εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν τα €3 δισ. Πέρα αυτών, αναμένονται επιπλέον ζημιές ύψους περίπου €100 εκατ., που αφορούν σωματικές βλάβες, ζημιές σε περιουσίες και οχήματα.

Στη Γαλλία, η καταιγίδα Nils προκάλεσε τουλάχιστον δύο θανάτους και δεκάδες τραυματισμούς. Από τα στοιχεία που άντλησε η Morningstar DBRS από την πλατφόρμα Cotality Hazard HQ Command Central προκύπτει ότι οι ασφαλισμένες ζημιές, εξαιτίας του ανέμου μόνο, εκτιμάται ότι θα κυμανθούν από €800 εκατ. έως €1,2 δισ. Αν περιληφθούν οι ζημιές από πλημμύρες και άλλους κινδύνους και καταγραφούν πλήρως οι ζημιές σε οχήματα, περιουσιακά στοιχεία και επιχειρηματικές δραστηριότητες, πιθανόν να υπερβούν τα €3 δισ.

Σύμφωνα με το κείμενο θέσεων “Closing the gap, not the market – A reinsurer’s blueprint for NatCat resilience in Europe”, που δημοσίευσε το Reinsurance Advisory Board (RAB) της Insurance Europe, συνολικά, στην Ευρώπη, oι οικονομικές απώλειες από φυσικές καταστροφές έχουν αυξηθεί κατά 250% τα τελευταία χρόνια. Αυτό, όπως επισημαίνεται, οφείλεται στην αύξηση της έκθεσης (π.χ. αυξημένη συγκέντρωση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων σε αστικές περιοχές), στον πληθωρισμό των δαπανών αντικατάστασης και επισκευής, και βεβαίως στην αύξηση της συχνότητας και της έντασης των φυσικών καταστροφών που σχετίζονται με τις καιρικές συνθήκες.

Μόνο στην Ισπανία, το 2025, οι συνεχιζόμενες καταρρακτώδεις βροχές και το χαλάζι προκάλεσαν συνολικές απαιτήσεις ύψους €804 εκατ. (+13%), εκ των οποίων τα €63,4 εκατ. στην Ανδαλουσία (+40%), σύμφωνα με τη Morningstar DBRS. Στη Γαλλία, οι μέσες ετήσιες ασφαλισμένες ζημιές, για την περίοδο 2020-2024, προσαρμοσμένες στον πληθωρισμό του 2024, ανήλθαν σε €5,3 δισ., σημαντικά υψηλότερες από τον μέσο όρο των €3,8 δισ. που παρατηρήθηκε κατά την περίοδο 2010-2019.

Μόνο το 2024, οι συνολικές ασφαλισμένες ζημιές ανήλθαν σε €3,9 δισ., σύμφωνα με τη France Assureurs.

Το κενό προστασίας παραμένει μια δύσκολη εξίσωση

Στην ευρωπαϊκή επικράτεια οι ασφαλισμένες ζημιές καλύπτονται τόσο από τις ασφαλιστικές εταιρείες, ή/και από κρατικά προγράμματα στα οποία συμμετέχουν ασφαλιστικές εταιρείες. Ωστόσο, το κενό προστασίας, δηλαδή οι ζημιές που παραμένουν ανασφάλιστες και βαρύνουν τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις ή τις κυβερνήσεις, παραμένει υψηλό όσο και διαφορετικό από χώρα σε χώρα.

Στην ΕΕ-27 το κενό προστασίας από φυσικές καταστροφές και ακραία καιρικά φαινόμενα ανέρχεται σε περίπου 65% για τα έτη 2015-2024, πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο του 60% (στις ΗΠΑ είναι περίπου 45%). Μεταξύ των 10 μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ-27 (Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ολλανδία Πολωνία, Βέλγιο, Ιρλανδία, Σουηδία, Αυστρία), που αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των απωλειών από φυσικές καταστροφές, το κενό κυμάνθηκε μεταξύ περίπου 45% (Αυστρία, Ιρλανδία) και περίπου 80% (Πολωνία, Ιταλία), για την περίοδο 2015-2024. Στο ενδιάμεσο βρίσκουμε τη Γαλλία (53%), τη Γερμανία (55%), την Ισπανία (60%). Στην Ελλάδα το κενό φτάνει περίπου το 90%.

Οι αντασφαλιστές υποστηρίζουν ότι το κενό προστασίας από φυσικές καταστροφές δεν θα μπορέσει ποτέ να καλυφθεί πλήρως. Ένας παράγοντας που συντελεί στο μέγεθός του είναι το ποσοστό των ακινήτων που βρίσκονται σε ζώνες υψηλού κινδύνου, δηλαδή σε ζώνες με συχνά φυσικά καταστροφικά φαινόμενα. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, περίπου το 1%-2% των κατοικιών βρίσκεται σε ζώνες υψηλού κινδύνου πλημμύρας, που είναι ο κυρίαρχος φυσικός κίνδυνος, στην Πολωνία περίπου το 10%-15%. Ορισμένες χώρες είναι εκτεθειμένες σε συνδυασμένους κινδύνους, όπως πλημμύρες, κατολισθήσεις και σεισμούς: στην Ιταλία, περίπου το 15%-20% των ακινήτων βρίσκεται σε τέτοιες ζώνες, ενώ στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε περίπου 20%-25%. Αυτό συχνά έχει ως αποτέλεσμα είτε να μην ασφαλίζονται είτε να είναι υπασφαλισμένα, για να κρατηθεί το κόστος χαμηλά.

Το κενό προστασίας ενισχύεται και από τον αγροτικό τομέα, ο οποίος πρωτίστως πλήττεται από φυσικές καταστροφές, αλλά δύσκολα καλύπτεται ασφαλιστικά στο σύνολό του – δεν είναι τυχαίο ότι στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης οι οργανισμοί γεωργικών ασφαλίσεων είναι είτε κρατικοί (Ελλάδα) είτε συστήματα ΣΔΙΤ (Ισπανία), ενώ συχνά επιδοτούνται από την ΕΕ.

Τα μοντέλα ΣΔΙΤ της Ισπανίας και της Γαλλίας

Στη Γαλλία και την Ισπανία λειτουργούν ήδη από τη δεκαετία του ’80 κρατικά υποστηριζόμενοι μηχανισμοί ΣΔΙΤ, οι οποίοι θεωρούνται από τα πιο πετυχημένα συστήματα πανευρωπαϊκά.

Στην Ισπανία, ο Seguro Agrario Combinado (SAC) είναι κάτι αντίστοιχο με τον δικό μας ΕΛΓΑ, με τη διαφορά ότι δεν πρόκειται για δημόσιο οργανισμό, αλλά για ένα συνασφαλιστικό σχήμα, που λειτουργεί υπό την επωνυμία Agroseguro, στο οποίο συμμετέχουν πολλές ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων: Caser SA (leader με ποσοστό 21%), Mapfre SA (18%), Agropelayo SA (14%), Seguros Generales Rural SA (13%) και Allianz SA (8%). Αυτές παρέχουν από κοινού προστασία σε αγρότες και κτηνοτρόφους για μια σειρά κινδύνων που σχετίζονται με τις καιρικές συνθήκες. Πρόκειται για μια τυποποιημένη κάλυψη, που αντανακλά τα χαρακτηριστικά της κάθε καλλιέργειας και την έκθεση που υπάρχει σε κάθε περιοχή παραγωγής. Τα ασφάλιστρα ποικίλλουν ανάλογα με τους πιθανούς παράγοντες κινδύνου. Προκειμένου να διατηρηθούν προσιτές οι τιμές, το συνολικό σύστημα υποστηρίζεται από επιδοτήσεις, τόσο από την εθνική όσο και από τις περιφερειακές κυβερνήσεις της Ισπανίας.

Βασικός συμμετέχων στο σχήμα είναι ο κρατικός Οργανισμός Ασφαλιστικής Αποζημίωσης, Consorcio de Compensación de Seguros (CCS), ο οποίος συνεισφέρει ένα σταθερό ποσοστό 10% σε κάθε ασφαλιστήριο συμβόλαιο και ταυτόχρονα παρέχει αντασφάλιση υπέρβασης ζημιών στους ιδιωτικούς συνασφαλιστές, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα του κοινού ταμείου (pool) σε περίπτωση καταστροφών. Εκτός των κιδύνων που αφορούν τον αγροτικό τομέα, ο CCS απορροφά όλες τις ζημιές που προκαλούνται από έκτακτους κινδύνους, φυσικούς, αλλά και ανθρωπογενείς – π.χ. τις ζημιές από τις πλημμύρες που έπληξαν τη Βαλένθια το 2024, το κόστος των οποίων ξεπέρασε τα €4 δισ. συνολικά.

Στη Γαλλία, στο πλαίσιο του ασφαλιστικού προγράμματος Catastrophes Naturelles, οι ασφαλιστές υποχρεούνται να συμπεριλαμβάνουν στα συμβόλαιά τους την κάλυψη NatCat εξ ορισμού, με μία επιπλέον επιβάρυνση των ασφαλίστρων, την οποία εκχωρούν στην κρατική αντασφαλιστική Caisse Centrale de Reassurance (CCR). Η CCR επωφελείται από απεριόριστη κρατική εγγύηση, που της επιτρέπει να απορροφά ακραίες ζημιές και να διατηρεί τη σταθερότητα της ασφαλιστικής αγοράς, ακόμη και σε χρονιές με σοβαρά καταστροφικά συμβάντα.

Μαξιλάρι ασφαλείας για τις ασφαλιστικές

Ουσιαστικά, οι παραπάνω μηχανισμοί ΣΔΙΤ παρέχουν ένα σημαντικό μαξιλάρι ασφαλείας στις ασφαλιστικές εταιρείες, για να μπορούν να συνεχίσουν να δίνουν την κάλυψη. Βεβαίως, ακόμη και συστήματα όπως αυτά της Ισπανίας και της Γαλλίας πιέζονται αρκετά υπό το βάρος τόσο υψηλών απαιτήσεων.

Στην Ισπανία, η πίεση αυτή μετριάζεται εν μέρει από τη σταθερή αύξηση του όγκου των ασφαλίστρων, την τελευταία δεκαετία, ο οποίος ξεπέρασε το €1 δισ. για τρίτη συνεχή χρονιά το 2025 (€1.029 εκατ.), από €673 εκατ. το 2016.

Στη Γαλλία, η κυβέρνηση από 1ης Ιανουαρίου 2025 αύξησε τα ασφάλιστρα NatCat, από 12% σε 20% για τα ασφαλιστήρια συμβόλαια ακινήτων και από 6% σε 9% για τα οχήματα. Αυτή η αναπροσαρμογή αυξάνει το τελικό κόστος για τους ασφαλισμένους, ωστόσο, κρίνεται απαραίτητη, για να διατηρηθεί το capacity και να προστατευτούν οι ασφαλιστές από τις οικονομικές επιπτώσεις καταστροφικών γεγονότων μεγάλης κλίμακας.

Συντονισμένη δράση σε επίπεδο ΕΕ

Την ίδια στιγμή, πανευρωπαϊκά αυξάνει η ανησυχία μήπως η αύξηση των φυσικών καταστροφών κάνει πιο δύσκολη την πρόσβαση στην ασφάλιση. Παράλληλα, έντονος είναι ο προβληματισμός για τους μακροοικονομικούς κινδύνους και τους κινδύνους χρηματοπιστωτικής σταθερότητας από φυσικές καταστροφές. Υπό αυτές τις συνθήκες, πληθαίνουν οι φωνές που υποστηρίζουν ότι απαιτείται συντονισμένη δράση σε επίπεδο ΕΕ.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η κοινή πρόταση που κατέθεσαν τον Δεκέμβρη του 2024, η EIOPA και η ΕΚΤ για τη σύσταση:

α) Ευρωπαϊκού Δημόσιου – Ιδιωτικού Συστήματος Αντασφάλισης (EU Public-Private Reinsurance Scheme – «EU Re» και

β) Ευρωπαϊκού Ταμείου για τη Δημόσια Χρηματοδότηση Καταστροφών (EU Fund for Public Disaster Financing).

Το πρώτο, με την ομαδοποίηση – συγκέντρωση (pooling) ιδιωτικών κινδύνων και επισφαλειών σε ολόκληρη την ΕΕ, θα αξιοποιήσει οικονομίες κλίμακας, εξασφαλίζοντας την κάλυψη υψηλών κινδύνων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Θα χρηματοδοτείται από ασφάλιστρα βάσει κινδύνου από (αντ)ασφαλιστές ή εθνικά συστήματα ασφάλισης.

Το δεύτερο, χρηματοδοτούμενο από τις συνεισφορές των κρατών μελών, θα συμβάλει στην ανοικοδόμηση των δημόσιων υποδομών μετά από φυσικές καταστροφές, υπό την προϋπόθεση ότι τα κράτη μέλη θα έχουν εφαρμόσει συμφωνημένα μέτρα μετριασμού του κινδύνου πριν από το συμβάν, για την ελαχιστοποίηση του ηθικού κινδύνου.

Ο ρόλος των αντασφαλιστών

Η ασφαλιστική αγορά και ειδικότερα οι αντασφαλιστές θεωρούν ότι η εισαγωγή αμιγώς κρατικών συστημάτων αντασφάλισης, και μάλιστα σε υπερεθνικό επίπεδο, μπορεί να δημιουργήσει αρνητικές παρενέργειες στη δυναμική της αγοράς (αντ)ασφάλισης, επηρεάζοντας την ευρύτερη και μακροπρόθεσμη οικονομική ανθεκτικότητα.

Στο κείμενο που δημοσίευσαν, τονίζουν ότι η ιδιωτική αγορά αντασφάλισης διαθέτει επαρκές capacity για την κάλυψη συμβάντων NatCat παγκοσμίως και στην Ευρώπη. Μάλιστα, σύμφωνα με την Gallagher Re, τα διαθέσιμα κεφάλαια αντασφάλισης κατά την περίοδο 2015-2024, σχεδόν διπλασιάστηκαν, αυξανόμενα από $357 δισ. σε $655 δισ., ενώ υπάρχουν επίσης $114 δισ. σε εναλλακτικά κεφάλαια.

Βασικό πλεονέκτημα των αντασφαλιστών και πολύ κρίσιμο στην περίπτωση των φυσικών καταστροφών, είναι η ικανότητα διασποράς του κινδύνου παγκοσμίως, που τους επιτρέπει να συγκεντρώνουν κινδύνους από διαφορετικές περιοχές και τομείς. Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Μπορούμε έτσι να εξισορροπήσουμε τον κίνδυνο από τις πλημμύρες ποταμών στη Γερμανία και τις πυρκαγιές στην Ελλάδα με τον κίνδυνο σεισμού στην Ιαπωνία ή τους τυφώνες στη Φλόριντα».

Σημαντική η ισορροπία μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού

Οι αντασφαλιστές υποστηρίζουν ότι, για να διασφαλιστεί ότι οι κίνδυνοι φυσικών καταστροφών στην Ευρώπη θα παραμένουν αποτελεσματικά ασφαλίσιμοι σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον κινδύνων, χρειάζεται να υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ δημόσιας παρέμβασης και ιδιωτικής καινοτομίας.

Στο πλαίσιο αυτό θεωρούν, μεταξύ άλλων, πολύ σημαντικά τα εξής:

  • τη διεύρυνση της βάσης των ασφαλισμένων·
  • την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού και της τοπικής αυτοδιοίκησης για την υιοθέτηση μέτρων μετριασμού του κινδύνου και την αγορά επαρκούς κάλυψης·
  • την επιβράβευση της προληπτικής μείωσης του κινδύνου, είτε μέσω ρυθμιστικών κινήτρων, φορολογικών ελαφρύνσεων είτε μέσω άμεσων επενδύσεων σε δημόσια έργα μείωσης του κινδύνου·
  • την προώθηση υποδομών ανθεκτικών στον κίνδυνο, αυστηρών οικοδομικών κανονισμών και συνετού πολεοδομικού σχεδιασμού·
  • τη σωστή, με βάση τον κίνδυνο τιμολόγηση,
  • αλλά κυρίως η σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα να διευκολύνει την ανάπτυξη λύσεων προσαρμοσμένων στις ανάγκες και τα χαρακτηριστικά κάθε αγοράς, υποστηρίζοντας έτσι μεγαλύτερη αποδοχή.

Τι θα κάνει η Ελλάδα;

Πόσο αφορούν όλα τα παραπάνω την Ελλάδα; Η απάντηση είναι: πάρα πολύ. Η χώρα μας βρίσκεται όλο και πιο συχνά πλέον αντιμέτωπη με ακραία καιρικά φαινόμενα: Daniel, Elias, τα πρόσφατα ακραία φαινόμενα σε Ηλεία, Μεσσηνία, Ήπειρο, Έβρο και αλλού.

Δυστυχώς, τα στοιχεία για το κόστος τέτοιων καταστροφών είναι κάπως αποσπασματικά και κάποιες φορές ελλιπή, ωστόσο, δίνουν μία τάξη μεγέθους:

Σύμφωνα με την ΕΑΕΕ, οι αποζημιώσεις για ζημιές από φυσικές καταστροφές το 2025 εκτιμώνται σε €27,90 εκατ. περίπου, εκ των οποίων τα €11,84 εκατ. αφορούσαν ζημιές από τις καταιγίδες Adel και Byron. Να θυμίσουμε ότι μόνο για την καταιγίδα Daniel η αγορά πλήρωσε αποζημιώσεις που ξεπέρασαν τα €372,05 εκατ.

Όσον αφορά τον αγροτικό τομέα, μέσα στο 2025 καταβλήθηκαν από τον ΕΛΓΑ αποζημιώσεις ύψους €144,22 εκατ. περίπου, χωρίς όμως να είναι σαφές ποια συμβάντα αφορούν αυτές οι πληρωμές – ενδεχομένως να πρόκειται και για ζημιές προηγούμενων ετών, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι για τον Daniel γίνονταν πληρωμές μέχρι και τις αρχές του 2026.

Με δεδομένο ότι το κενό προστασίας φτάνει στο 90%, όπως είδαμε παραπάνω, δεν είναι εύκολο να προσδιοριστούν οι ιδιωτικές δαπάνες για την αποκατάσταση των εκάστοτε ζημιών. Επίσης, είναι δύσκολο να προσδιοριστεί το κόστος των κατεστραμμένων υποδομών (δρόμοι, γέφυρες κ.λπ.), αλλά κυρίως οι οικονομικές –και οι κοινωνικές που συχνά παραβλέπονται– επιπτώσεις για μια περιοχή, που θα βρεθεί απομονωμένη μέχρι αυτή η υποδομή να αποκατασταθεί.

Πάντως, όσο τα ακραία φαινόμενα, των πυρκαγιών συμπεριλαμβανομένων, αυξάνουν σε συχνότητα και ένταση, η ασφάλιση αναδεικνύεται ως ένα εργαλείο μετριασμού των επιπτώσεων, πρωτεύουσας σημασίας.

Ωστόσο, η έκπτωση 10%-20% στον ΕΝΦΙΑ ή η θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής ασφάλισης οχημάτων και επιχειρήσεων με τζίρο άνω των 500.000 δεν αρκεί από μόνη της, για να αυξηθεί η ασφαλιστική διείσδυση, ειδικά όταν προκύπτουν θέματα ασφαλισιμότητας.

Τα μοντέλα σύμπραξης δημόσιου – ιδιωτικού τομέα για την ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφών μπορούν να άρουν τέτοια εμπόδια και δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως ταμπού, ούτε να προσκρούουν σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες.

Στην κατεύθυνση αυτή και με δεδομένες και τις διεργασίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Πολιτεία ίσως θα έπρεπε να εξετάσει ξανά και με πολλή προσοχή την πρόταση της ΕΑΕΕ, για τη δημιουργία ενός συνασφαλιστικού σχήματος για την ασφάλιση επιχειρήσεων. Εκείνο που θα πρέπει να γίνει σαφές είναι ότι μια ανασφάλιστη επιχείρηση είναι πολύ δύσκολο έως απίθανο να ορθοποδήσει μετά από μια καταστροφή. Οι επιπτώσεις είναι πολλαπλές, βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες, και αφορούν τόσο την ίδια την επιχείρηση όσο και τους εργαζόμενους και τα εξαρτώμενα μέλη τους, τους προμηθευτές της αλλά και την κοινότητα στην οποία δραστηριοποιείται, άρα και το κράτος που θα κληθεί τελικά να στηρίξει αυτούς τους ανθρώπους.

Με την ίδια λογική, εξίσου χρήσιμη θα ήταν η σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για την ασφάλιση των κατοικιών (σε σύνολο 6.596.761 κατοικιών μόλις 786.206 διαθέτουν κάλυψη για καιρικά φαινόμενα και σεισμό), αλλά και για την αναδιάρθρωση του ΕΛΓΑ, ώστε να απαντάει στις σύγχρονες ανάγκες των αγροτών για γρήγορες αποζημιώσεις και κάλυψη όλων των φυσικών καταστροφών που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή.

Εκείνο που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι στην εξίσωση για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών, κράτος, ασφαλιστική αγορά, πολίτες και φορείς είναι ή θα πρέπει να είναι οι σταθεροί συντελεστές. Ο άγνωστος x, αυτό που πρέπει τελικά να πετύχουμε, είναι η ανθεκτικότητα της κοινωνίας και των πολιτών της.

Δήμητρα Καζάντζα

Πηγές:

  • Insurance Europe’s Reinsurance Advisory Board (RAB): “Closing the gap, not the market – A reinsurer’s blueprint for NatCat resilience in Europe”.
  • Morningstar DBRS: Impact of Storm Nils and Heightened Climate Losses on the French NatCat Framework.
  • Morningstar DBRS: Severe Weather Conditions Adding Pressure on Spanish Agricultural Insurance Scheme.
  • elga.gr/payment_category/apozimioseis-elga/.
  • ΕΑΕΕ: Nat Cat Monitor.

Ακολουθήστε την ασφαλιστική αγορά στο Google News