Έρευνα Aon: Πλοήγηση στους κινδύνους της ασφαλιστικής αγοράς

Μετατροπή της Πολυπλοκότητας σε Ανταγωνιστικό Πλεονέκτημα

Η νέα Παγκόσμια Έρευνα Διαχείρισης Κινδύνων της Aon για το 2025 αποκαλύπτει πως οι ασφαλιστικές εταιρείες έρχονται αντιμέτωπες με μια σύνθετη σύγκλιση κινδύνων –κυβερνοαπειλές, κλιματική αλλαγή και γεωπολιτική αστάθεια–, που καθιστούν επιτακτική ανάγκη την υιοθέτηση στρατηγικής μεγαλύτερης ανθεκτικότητας, ακριβέστερης εκτίμησης και αξιολόγησης κινδύνων και καινοτομίας, ώστε να μπορούν να παρακολουθήσουν ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο επιχειρηματικό περιβάλλον.

Βασικά σημεία

• Ο κυβερνοκίνδυνος διατηρείται ως η κορυφαία ανησυχία, ενώ παράλληλα εξελίσσεται σε πολυπλοκότητα. Οι ασφαλιστές διατηρούν διπλή έκθεση στον κίνδυνο, τόσο ως αντασφαλιστές όσο και ως επιχειρήσεις, γεγονός που επιβάλλει την ανάπτυξη ολοκληρωμένων στρατηγικών κυβερνο-ανθεκτικότητας και σαφή πολιτική ανάληψης κινδύνων, για την αποτελεσματική διαχείριση απειλών με βάση την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI).
• Οι φυσικές καταστροφές και η κλιματική αλλαγή, που καταλαμβάνουν τη 2η και 4η θέση στα αποτελέσματα του GRMS αντίστοιχα, εντείνουν την πίεση στην ανάληψη κινδύνων. Οι ασφαλιστικές εταιρείες οφείλουν να επενδύσουν σε advanced analytics και να εντοπίζουν τους κρίσιμους τομείς κατανομής κεφαλαίων, ώστε να ανταποκριθούν στις μεταβαλλόμενες ανάγκες πελατών, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη βιώσιμη ανάπτυξή τους.
• Η κάλυψη του “κενού” σε επίπεδο στελεχών καθίσταται ζωτικής σημασίας. Παρά την πτώση στη σχετική κατάταξη (από τη 2η θέση το 2023 στην 8η σήμερα), οι πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις σχετικά με το ανθρώπινο δυναμικό εντείνονται και η προσέλκυση και η ανάπτυξη δεξιοτήτων με προοπτική αποτελούν βασικό πυλώνα για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας.

Ο ασφαλιστικός κλάδος καλείται να διαχειριστεί ένα πολύπλοκο μίγμα κινδύνων, που μετασχηματίζουν το λειτουργικό του περιβάλλον, καθιστώντας δυσκολότερες τις υποθέσεις underwriting και αναδεικνύοντας τους περιορισμούς των παραδοσιακών πλαισίων διαχείρισης κινδύνων. Ταυτόχρονα, η έντονη πίεση κεφαλαίων και η μεταβλητότητα των κερδών, λόγω υψηλότερης διακράτησης (retention) και μειωμένης κάλυψης αποθεματικών, οδηγούν τις ασφαλιστικές εταιρείες στην επανεξέταση των δυνατοτήτων τους για κερδοφόρα ανάπτυξη στο περιβάλλον μιας soft αγοράς. Η πλήρης ικανοποίηση των αυξημένων προσδοκιών, τόσο των πελατών όσο και των παρόχων κεφαλαίων, καθιστά αναγκαία την ενσωμάτωση στρατηγικών προστιθέμενης αξίας σε κάθε επιχειρηματική απόφαση.

Τρέχουσα Πραγματικότητα Κινδύνων: Συσσωρευμένοι και πιο σύνθετοι

Σύμφωνα με την έρευνα της Aon, στελέχη της ασφαλιστικής βιομηχανίας από τους τομείς της διαχείρισης κινδύνου, των οικονομικών και της ανώτατης διοίκησης αναγνωρίζουν τους ακόλουθους κινδύνους ως τις πλέον κρίσιμες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα οι οργανισμοί τους.

Κορυφαίοι τρέχοντες κίνδυνοι για τις ασφαλιστικές εταιρείες:

1. Κυβερνοεπίθεση ή παραβίαση δεδομένων.
2. Καιρικά φαινόμενα και φυσικές καταστροφές.
3. Ρυθμιστικές ή νομοθετικές αλλαγές.
4. Κλιματική αλλαγή.
5. Οικονομική επιβράδυνση ή αργή ανάκαμψη.
6. Εντεινόμενος ανταγωνισμός.
7. Γεωπολιτική αστάθεια.
8. Αδυναμία προσέλκυσης ή διακράτησης κορυφαίων στελεχών.
9. Βλάβη στην εταιρική φήμη ή το εμπορικό σήμα.
10. Κίνδυνος συγκέντρωσης (προϊόν, ανθρώπινο δυναμικό, γεωγραφία κ.ά.).

Κυβερνοκίνδυνος: Διπλή Έκθεση – Σύνθετες Προκλήσεις

Ο κυβερνοκίνδυνος συνεχίζει να κυριαρχεί στην ασφαλιστική αγορά και αποκτά πολυπλοκότητα. Οι ασφαλιστικές καλούνται να προστατεύσουν τόσο τις δικές τους υποδομές και λειτουργίες, όσο και να αναλάβουν την κάλυψή τους μέσω ασφαλιστικών προϊόντων. Αυτή η αλληλεπικάλυψη γεννά αυξημένες ευπάθειες και απαιτεί προληπτική ενίσχυση των μέτρων ανθεκτικότητας της επιχείρησης, καθώς και προηγμένα εργαλεία αντιμετώπισης.

Η συλλογική εξάρτηση του κλάδου από ευαίσθητα δεδομένα και διασυνδεδεμένα πληροφοριακά συστήματα και πλατφόρμες, που ανήκουν σε τρίτα μέρη, τον καθιστούν πρωταρχικό στόχο για εξελιγμένες επιθέσεις.

Οι επιθέσεις ransomware στοχεύουν όλο και περισσότερο τις ασφαλιστικές εταιρείες, αναζητώντας δεδομένα μεγάλης αξίας. Παράλληλα, η παραβίαση επιχειρησιακών email, καθώς και η χειραγώγηση των δεδομένων που αφορούν ζημιές ή συμβόλαια από απατεώνες, παραμένουν διαρκείς απειλές. Οι ψηφιακές πλατφόρμες για τη διαχείριση συμβολαίων, απαιτήσεων και την ανταλλαγή δεδομένων μπορούν να επιταχύνουν τη διάδοση μιας παραβίασης σε πολλούς οργανισμούς, ενισχύοντας τις επιπτώσεις ενός μεμονωμένου περιστατικού στον κυβερνοχώρο.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα περιλαμβάνουν το κλείδωμα ή την αλλοίωση συστημάτων επεξεργασίας απαιτήσεων, γεγονός που μπορεί να καθυστερήσει τις πληρωμές και να πλήξει την εμπιστοσύνη των πελατών. Επίσης, μπορεί να γίνει παραβίαση σε πλατφόρμες διαχείρισης συμβολαίων, προκαλώντας απώλεια δεδομένων ή μη εξουσιοδοτημένες αλλαγές, ενώ τα portals πελατών και τα ψηφιακά κανάλια μπορεί να τεθούν εκτός λειτουργίας, με αρνητικές συνέπειες στην εξυπηρέτηση και τις πωλήσεις.

Από την οπτική της ασφαλιστικής ανάληψης κινδύνου, η ωρίμανση της αγοράς cyber ασφαλίσεων προσφέρει νέες ευκαιρίες για κερδοφόρα ανάπτυξη. Παρά την αύξηση της συχνότητας των απαιτήσεων, το μέσο ύψος των αποζημιώσεων έχει μειωθεί, αντανακλώντας τη βελτιωμένη πειθαρχία στην ανάληψη κινδύνων και την έμφαση σε ισχυρά μέτρα κυβερνοασφάλειας. Με αυξημένη αναληπτική ικανότητα και ανταγωνιστικές τιμές, οι ασφαλιστικές εταιρείες επεκτείνουν την κάλυψη και τα όρια, ενισχύοντας το μερίδιό τους στις ασφαλίσεις cyber. Παράλληλα, επενδύουν σε προηγμένα μοντέλα αξιολόγησης και μηχανισμούς αντιμετώπισης περιστατικών, ώστε να διαχειρίζονται τους συστημικούς κινδύνους και να διατηρούν την κερδοφορία τους.

Καθώς οι ασφαλιστικές εταιρείες αξιοποιούν αυτές τις ευκαιρίες, η διατήρηση ισορροπημένης προσέγγισης είναι απαραίτητη. Η κυβερνοανθεκτικότητα πρέπει να ενσωματωθεί σε όλες τις λειτουργίες και την πολιτική ανάληψης κινδύνων, ώστε να προστατεύονται οι ίδιες οι ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά και να ενισχύονται τα προφίλ κινδύνου των ασφαλισμένων. Αυτό περιλαμβάνει την εφαρμογή ελέγχων πρόσβασης, την κρυπτογράφηση δεδομένων, τη δοκιμή σχεδίων αντιμετώπισης περιστατικών και τη διαχείριση κινδύνων τρίτων. Καθώς το τοπίο των κυβερνοαπειλών εξελίσσεται γρήγορα, ιδιαίτερα με την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, η πειθαρχημένη ασφαλιστική διαχείριση, τα προηγμένα μοντέλα και η αυστηρή εποπτεία θα είναι καθοριστικοί παράγοντες για τον περιορισμό των συστημικών κινδύνων και τη διατήρηση της κερδοφορίας.

Συστημική Έκθεση: Κλιματική Αλλαγή και Φυσικές Καταστροφές

Η κλιματική αλλαγή και οι φυσικές καταστροφές κατατάσσονται ως ξεχωριστοί κίνδυνοι στην έρευνα της Aon, ωστόσο, τα αποτελέσματά τους είναι αλληλένδετα. Η κλιματική αλλαγή δεν προάγει μόνο τις νομοθετικές αλλαγές, αλλά αυξάνει και τους κινδύνους, καθώς μπορεί να επηρεάσει τη συχνότητα και τη συμπεριφορά των φυσικών καταστροφών, οι οποίες προκαλούν άμεσες ζημιές σε περιουσιακά στοιχεία. Μαζί, αποτελούν μια συστημική πρόκληση για την ασφαλιστική αγορά, την τιμολόγηση και την κατανομή κεφαλαίων.

Η αυξημένη έκθεση και οι μεταβολές του κλίματος έχουν ως αποτέλεσμα οι καταστροφές που σχετίζονται με τον καιρό όχι μόνο να εμφανίζονται συχνότερα από το παρελθόν, αλλά και να είναι πολύ πιο καταστροφικές. Μόνο το 2024, οι παγκόσμιες φυσικές καταστροφές προκάλεσαν απώλειες ύψους 368 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην οικονομία, με μόλις το 40% να είναι ασφαλισμένο. Αυτοί οι κίνδυνοι μειώνουν τα κέρδη των ασφαλιστικών εταιρειών και δημιουργούν αστάθεια στις επιδόσεις από την ανάληψη κινδύνων. Σε αγορές με υψηλή έκθεση στους κινδύνους, η κερδοφορία γίνεται πιο εύθραυστη, ειδικά όταν οι συμβατικές αντασφαλίσεις (treaty) και τα μοντέλα τιμολόγησης δεν έχουν προσαρμοστεί στο νέο τοπίο κινδύνου.

Η επίδραση των κλιματικών γεγονότων ενισχύεται συχνά από τον κίνδυνο συγκέντρωσης (στη δέκατη θέση στην έρευνα της Aon), όπου μεγάλοι όγκοι ασφαλισμένων περιουσιακών στοιχείων συσσωρεύονται σε περιοχές με μεγάλη έκθεση στον κίνδυνο. Φυσικές καταστροφές όπως τυφώνες, πλημμύρες και πυρκαγιές μπορούν να οδηγήσουν σε υπερβολικές ζημιές, όταν πλήττουν πυκνοκατοικημένες ή οικονομικά νευραλγικές περιοχές, ιδιαίτερα εκεί όπου οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν σημαντική συγκέντρωση χαρτοφυλακίων. Αυτή η γεωγραφική και περιουσιακή συγκέντρωση διογκώνει τις οικονομικές και τις λειτουργικές συνέπειες των ακραίων καιρικών συνθηκών, καθιστώντας τη διαφοροποίηση και τη μοντελοποίηση σεναρίων αναγκαία στοιχεία για τη διαχείριση του κλιματικού κινδύνου.

Για τους ασφαλισμένους, αυτό σημαίνει ότι η πρόσβαση σε ασφαλιστική κάλυψη και οι τιμές γίνονται όλο και πιο πιεστικά θέματα, γεγονός που αναδεικνύει τη σημασία της στρατηγικής για τη διατήρηση της εμπιστοσύνης και της αξίας που προσφέρουν οι ασφαλιστικές εταιρείες. Για να αντιμετωπίσουν τη συστημική απειλή της κλιματικής αλλαγής, οι ασφαλιστές πρέπει να εξελίξουν τις μεθόδους μοντελοποίησης κινδύνων, την κατανομή κεφαλαίων και την καινοτομία στα προϊόντα τους. Η κλιματική ανάλυση και τα analytics σε επίπεδο χαρτοφυλακίων είναι απαραίτητα για την κατανόηση της έκθεσης στον κίνδυνο και τη βελτίωση της πολιτικής ανάληψης.

Γεωπολιτική Αστάθεια: Διαχείριση Απροσδιοριστίας

Η γεωπολιτική αστάθεια αυξήθηκε δραματικά το 2025, υπό την επίδραση εμπορικών εντάσεων και περιφερειακών συγκρούσεων. Για τις ασφαλιστικές εταιρείες, αυτό επέφερε αβεβαιότητα σε τομείς όπως οι αξιώσεις, στη ζήτηση και στις επενδυτικές στρατηγικές.

Η κατάσταση αυτή επηρεάζει τα χαρτοφυλάκια των ασφαλιστών, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί άμεσες προκλήσεις στη διαχείριση κινδύνων για τους ασφαλιστικούς οργανισμούς. Η ένταση στις διεθνείς σχέσεις, οι κυρώσεις και οι μεταβολές στη ρυθμιστική πολιτική μπορούν να διαταράξουν τις παγκόσμιες δραστηριότητες και την πρόσβαση σε βασικές αγορές. Οι ασφαλιστικές εταιρείες οφείλουν να παρακολουθούν ενεργά τις γεωπολιτικές εξελίξεις, να πραγματοποιούν stress tests για την έκθεσή τους στους κινδύνους, να διασφαλίζουν ότι τα σχέδια διαχείρισης κρίσεων και επιχειρησιακής συνέχειας είναι ανθεκτικά και ότι επικαιροποιούνται τακτικά.

Σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο, η σχετικότητα και η προσαρμοστικότητα είναι προϋπόθεση βιώσιμης, κερδοφόρας ανάπτυξης.

Emma Crookes, Global Insurance Vertical Leader.

Το Μέλλον του Κινδύνου: Το τοπίο κινδύνων στην ασφαλιστική αγορά

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της έρευνας GRMS της Aon προκύπτει ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες αναμένουν πως ο κυβερνοκίνδυνος θα παραμείνει κυρίαρχος, καθώς η εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης (AI) επιταχύνεται. Η κλιματική αλλαγή και τα συνεχώς αυξανόμενα ακραία καιρικά φαινόμενα παραμένουν επίσης σημαντικοί παράγοντες, με μακροπρόθεσμες συνέπειες για την ασφαλιστική ανάληψη κινδύνων και την ανθεκτικότητα του κλάδου.

Κορυφαίοι κίνδυνοι που θα αντιμετωπίζουν οι ασφαλιστικές εταιρείες τα επόμενα τρία χρόνια:

• Κυβερνοεπιθέσεις ή παραβιάσεις δεδομένων.
• Ακραία καιρικά φαινόμενα και φυσικές καταστροφές.
• Τεχνητή νοημοσύνη (AI).
• Κλιματική αλλαγή.
• Οικονομική επιβράδυνση ή αργή ανάκαμψη.
• Αυξανόμενος ανταγωνισμός.
• Ρυθμιστικές ή νομοθετικές αλλαγές.
• Γεωπολιτική αστάθεια.
• Φθορά της φήμης ή του brand.
• Ανατρεπτικές τεχνολογίες.

Τεχνητή Νοημοσύνη: Ισορροπία Μεταξύ Ευκαιρίας και Κινδύνου

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) οδηγεί τον ανταγωνισμό και διαμορφώνει εκ νέου τον ασφαλιστικό κλάδο, επιτρέποντας την αυτοματοποίηση, την πιο εξατομικευμένη επικοινωνία με τους πελάτες και την ενίσχυση της ευφυούς αξιολόγησης κινδύνων. Η AI αυτοματοποιεί τον έλεγχο λήψης αιτήσεων, την αξιολόγηση δικαιούχων και την ανάλυση προφίλ κινδύνου, οδηγώντας σε ταχύτερες και ακριβέστερες αποφάσεις. Εξελιγμένες μορφές AI υποστηρίζουν την επεξεργασία συμβολαίων και την ανάληψη σε πραγματικό χρόνο. Αυτές οι δυνατότητες συμβάλλουν στα προϊόντα με υψηλό βαθμό εξατομίκευσης.

Από την οπτική της διαχείρισης κινδύνων, ωστόσο, η ταχεία υιοθέτηση της ΑΙ δημιουργεί νέες προκλήσεις, αναφορικά με τη διακυβέρνηση, ηθικά ζητήματα και αλλαγές για τους εργαζομένους. Η ανεπαρκής εφαρμογή μπορεί να οδηγήσει σε ανακριβή τιμολόγηση, δυσαρέσκεια των εργαζομένων και ζημιά στη φήμη της επιχείρησης.

Το ανθρώπινο δυναμικό που απαιτείται για τη διαχείριση AI –όπως επιστήμονες δεδομένων, ειδικοί ηθικής και τεχνολογικά εκπαιδευμένοι ηγέτες– είναι περιορισμένο.

Αναφορικά με την πολιτική ανάληψης, η AI αποτελεί νέο πεδίο έκθεσης για τις ασφαλιστικές. Καθώς η υιοθέτησή της εντείνεται, κάποιες εταιρείες ξεκινούν να ασφαλίζουν κινδύνους σχετικούς με την AI σε διάφορους τομείς, όπως cyber, Ε&Ο και D&O. Ωστόσο, η κάλυψη παραμένει κατακερματισμένη, με κάποια συμβόλαια να προσφέρουν σιωπηρή ή ασαφή προστασία.

Για την αντιμετώπιση των νέων κινδύνων, οι ασφαλιστικές εταιρείες εντάσσουν πλέον ειδικές καλύψεις και σαφείς διατυπώσεις στα συμβόλαια που αφορούν κινδύνους AI, όπως αποτυχία μοντέλων, αλλοίωση δεδομένων ή αλγοριθμική μεροληψία. Επιπλέον, απαιτούν από τους πελάτες να αποδεικνύουν ισχυρή εταιρική διακυβέρνηση, διαφάνεια και σαφή ενημέρωση ως προϋποθέσεις για την ασφάλιση.

Για να διασφαλίσουν την επιτυχία, οι ασφαλιστικές εταιρείες πρέπει να υιοθετήσουν μια ολιστική προσέγγιση στην ΑΙ, ενισχύοντας τόσο την επιχειρησιακή ανθεκτικότητα όσο και την πειθαρχία στην ανάληψη των κινδύνων. Παράλληλα, οι ασφαλιστές οφείλουν να συνεχίσουν τη βελτίωση των στρατηγικών ανάληψης κινδύνων, διασφαλίζοντας ότι οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την ΑΙ είναι κατανοητοί, τιμολογούνται δίκαια και παρουσιάζονται με διαφάνεια στους πελάτες.

Διαχείριση Ταλέντου: Ένα Στρατηγικό Ζήτημα

Η αδυναμία προσέλκυσης και διατήρησης κορυφαίων ταλέντων καταγράφεται ανάμεσα στους υφιστάμενους σημαντικότερους κινδύνους, αλλά δεν συγκαταλέγεται στους δέκα μελλοντικούς σημαντικότερους κινδύνους. Αυτό αποτελεί έκπληξη, δεδομένου ότι ένα σημαντικό τμήμα του εργατικού δυναμικού του κλάδου πλησιάζει στη συνταξιοδότηση και ο κλάδος αντιμετωπίζει έναν κίνδυνο έλλειψης ταλέντων, κυρίως στον τομέα των ζημιών.

Παράλληλα, οι νεότερες γενιές επιδεικνύουν διστακτικότητα στην επιλογή καριέρας στον ασφαλιστικό κλάδο, τον οποίο συχνά θεωρούν ξεπερασμένο ή χωρίς νόημα. Το πρόβλημα αυτό, μαζί με τις μεταβαλλόμενες προσδοκίες στο εργασιακό περιβάλλον, δείχνουν πως η προσέλκυση και διατήρηση ταλέντων θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη προτεραιότητα. Επιπλέον, οι ανάγκες σε νέες δεξιότητες –ψηφιακή επάρκεια (συμπεριλαμβανομένης της AI), αναλυτική σκέψη και διεπιστημονική προσέγγιση– δεν καλύπτονται πλέον με παραδοσιακές μεθόδους προσέλκυσης και διατήρησης εργαζομένων.

Για τον περιορισμό του κινδύνου της απώλειας ταλέντων, οι ασφαλιστικές εταιρείες πρέπει να υιοθετήσουν πιο στρατηγικές προσεγγίσεις. Αυτές περιλαμβάνουν στοχευμένα προγράμματα προσέγγισης νέων και φοιτητών, ευέλικτες διαδρομές καριέρας, υβριδικά μοντέλα εργασίας και επενδύσεις στην ανάπτυξη ηγεσίας για νέα στελέχη.

Η ενσωμάτωση μηνυμάτων με νόημα, στόχων βιωσιμότητας και καινοτομίας στη στρατηγική εργοδοτικής εικόνας μπορεί να βοηθήσει στην επανατοποθέτηση του ασφαλιστικού κλάδου ως ελκυστικού στο μέλλον. Εσωτερικά, οι ασφαλιστικές πρέπει να εφαρμόσουν σχεδιασμό για το ανθρώπινο δυναμικό με χρήση αναλυτικών δεδομένων, αξιολογήσεις δεξιοτήτων με AI και δίκτυα mentoring.

Τι ξεχωρίζει τις κορυφαίες ασφαλιστικές εταιρείες;

Σε ένα περιβάλλον διαρκώς αυξανόμενης πολυπλοκότητας κινδύνων –από το cyber και το κλίμα, ως την AI και τη γεωπολιτική– κάποιες ασφαλιστικές ξεχωρίζουν με στρατηγική και προνοητική προσέγγιση. Τα χαρακτηριστικά που ξεχωρίζουν όσους πρωτοστατούν είναι τα εξής:

1. Επανακαθορίζουν τη στρατηγική ανάπτυξης: Βελτιώνουν το risk appetite, αξιοποιούν τα analytics και δίνουν έμφαση στην καινοτομία στην ανάληψη, για να προσεγγίσουν νέους κινδύνους και αγορές. Ευθυγραμμίζουν το κεφάλαιο με τη στρατηγική: Βελτιώνουν τις χρηματοοικονομικές δομές, ενισχύουν την ευελιξία και την αποτελεσματικότητα.
2. Επενδύουν στη λήψη αποφάσεων με βάση δεδομένα: Ενσωματώνουν την AI και την ανάλυση δεδομένων σε όλες τις διαδικασίες, αναβαθμίζοντας διαρκώς τις ομάδες τους. Κατανοούν τις ανάγκες πελατών και συνεργατών: Εμβάθυνση στις ανάγκες και στην τμηματοποίηση των πελατών και των brokers, δίνοντας προτεραιότητα σε σημαντικά κανάλια και στη χρήση insights σε πραγματικό χρόνο.
3. Σχεδιάζουν εκ νέου τη στρατηγική ταλέντου: Στρατηγικός σχεδιασμός ανθρώπινου δυναμικού, προσαρμοσμένος στις νέες απαιτήσεις κάθε περιόδου.
4. Αναδεικνύουν τη διαχείριση κινδύνου σε κορυφαία στρατηγική προτεραιότητα: Οι κορυφαίες εταιρείες αντιλαμβάνονται ότι η διαχείριση κινδύνου αποτελεί βασικό παράγοντα ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος – όχι απλή συμμόρφωση. Ενσωματώνουν τον έλεγχο κινδύνων στις αποφάσεις του Δ.Σ., προβλέπουν απειλές και αξιοποιούν τις ευκαιρίες για βιώσιμη ανάπτυξη.

Γιατί έχει σημασία;

Ζούμε μια περίοδο συγκλίνουσας αβεβαιότητας και ταχέως εξελισσόμενων κινδύνων. Όμως, μέσα σε αυτή την πολυπλοκότητα γεννιούνται νέες ευκαιρίες. Οι ασφαλιστικές που θα αγκαλιάσουν την καινοτομία, θα επενδύσουν στο ταλέντο και θα λειτουργήσουν με στρατηγικό όραμα, θα ηγηθούν της αλλαγής και θα συνεχίσουν να προσφέρουν ουσιαστική προστασία σε ανθρώπους και επιχειρήσεις.

---

Ακολουθήστε την ασφαλιστική αγορά στο Google News